DWARS

Kraken is niet meer zo lief en romantisch zoals het ooit is geweest. De hedendaagse kraakwereld bestaat vooral uit drugsgebruikende Polen en Spanjaarden die uit zijn op geweld, goedkoop onderdak en een uitvalsbasis voor hun criminele activiteiten. Dat is het beeld dat de tegenstanders van het fenomeen kraken proberen op te roepen.

Was kraken in het verleden vooral niet geliefd bij speculanten en ander gespuis op de vastgoedmarkt, heden ten dage kan er haast gesproken worden over een hetze tegen krakers. Incidenten worden opgeblazen en gebruikt om een te doen alsof de kraakbeweging daadwerkelijk één beweging is. Met andere woorden, er wordt gegeneraliseerd bij het leven. Daarnaast trachten de tegenstanders de huidige, zogenaamd geweldadige kraakbeweging af te zetten tegen het kraken in de jaren zeventig dat zogenaamd veel idealistischer is. Daarbij worden krakers consequent door media, politiek en politiek afgeschilderd als profiteurs die in hun uitkering wachten tot er een nieuwe dag begint en dit ritueel dagelijks herhalen.

Dit soort beelden doen mij pijn. Hoewel ik nooit zelf echt in een kraakpand gewoond heb, heb ik verschillende krakers van dicht bij mee gemaakt. Stuk voor stuk mensen die vanuit ideële overwegingen in een pand gingen wonen dat vaak verkrot was en bovendien geen stromend water, elektriciteit en gas had. Gastvrijere mensen heb ik zelden ontmoet. De deur staat altijd open, ook voor andere dakloze mensen en soms hele gezinnen. De dakloosheid van deze gezinnen heeft mij geleerd dat kraken niet alleen een recht is, maar bittere noodzaak. Nederland is volgebouwd met bedrijventerreinen, maar arme mensen een dak boven het hoofd bieden is blijkbaar te veel gevraagd.

Dit zijn geen mensen die geweld gebruikten of hun gekraakte woning als uitvalsbasis gebruikten voor criminele activiteiten. Nee, het zijn ook geen werklozen of mensen uit Polen. Dit zijn mijn vrienden; hardwerkende Nederlandse studenten die vanuit idealistisch oogpunt het niet pikken dat er gebouwd wordt voor leegstand. Dat buurten verloederen door de leegstaande panden die door niemand gebruikt worden. Mensen die gewoon rustig in een straat willen wonen, zoals jij en ik.

CDA, VVD en ChristenUnie zijn al geruime tijd aan het proberen om kraken bij wet te verbieden. De vraag is echter of ze dit gaat lukken. Als kraken strafbaar wordt, wat is er dan strafbaar? Het wonen in een pand? Gaan we straks in Nederland echt mensen in de gevangenis stoppen die ergens wonen? Nu mag je een pand kraken na één jaar leegstand, gaan we dat verbieden? Ik voorspel je, dan is het hek van de dam. Kraken zal alleen maar makkelijker worden, je hoeft immers niet meer te wachten tot het pand een jaar leeg staat. Misschien slagen de conservatieve partijen er in kraken te verbieden, maar kraken voorkomen, dat zal nooit lukken. Criminelen moet je aanpakken, leegstand is een misdaad, wonen is een recht! Kraken zal altijd door gaan!

Israël bestaat zestig jaar. Afgelopen week moest dat gevierd worden. Dat gezellig een gebakje eten met het CIDI er niet bij is, wisten we al langer. Maar dat deze viering ook nog eens met speciale televisie reportages gepaard moest gaan zorgde bij mij toch wel voor een lichte verbazing. Want wat vieren we nu precies op de zestigste verjaardag van de staat Israël?

De Palestijnen herdachten afgelopen week ook een zestigste verjaardag. Nee, niet een groot feest ter ere van de staat Israël maar de Al-Nakba, oftewel de catastrofe. Hiermee herdenken de Palestijnen dat zij zestig jaar geleden bij het uitriepen van de Israëlische staat en de daarop volgende burgeroorlog huis en haard moesten verlaten en in veel gevallen nooit meer terug zouden zien. Hierop confisqueerde en koloniseerde Israël de voormalige huizen, dorpen en steden van de Palestijnen. Wat mij niet anders in de oren klinkt dan een vorm van etnische zuivering.

Heel mijn leven zie ik in allerlei journaalbeelden Israëlische tanks rond rijden waarop jonge Palestijnen deze bekogelen met stenen, waarop zo'n tank een dergelijke 'daad van agressie' beloond met het platwalsen van het ouderlijk huis van de stenengooier. Ook kan ik mij niet anders herinneren dan de opengereten bussen die het Israëlische straatbeeld ontsieren, nadat de één of andere radeloze Palestijnse malloot zich met het ontsteken van zijn bomgordel in het hiernamaals mag verheugen.

Wie nog denkt dat deze burgeroorlog zich in het Midden-Oosten afspeelt heeft het mis. Dit is geen burgeroorlog, maar een wereldoorlog. Hij speelt zich namelijk af in onze huiskamers en de nieuwslezers zijn de generaals van de strijd. In menig huishouden weet de bediener van de afstandbediening niet hoe snel hij weg moet zappen zodra de naam Jeruzalem of Intifada valt. Als ware een druk op de afstandbediening een duik naar de schuilkelder. Alles om maar geen deelgenoot te worden van de oorlog.

Toch hebben veel Nederlanders een scherp oordeel over het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Nederland is grotendeels een zeer trouwe bondgenoot van Israël. Hoe dit komt is mij onduidelijk. We waren zo ongelooflijk goed om de apartheid in Zuid-Afrika te veroordelen, maar de apartheid (want dat is het) van Israël jegens de Palestijnen laten we ongemoeid. Waarschijnlijk heeft het enorme grote aantal Joden dat is weggevoerd uit onze Nederlandse steden en dorpen geleid tot een misplaatste vorm van het tonen van onze schaamte, spijt en verdriet. Zeker, dat de Nederlanders niet alleen eervol handelden, daar mogen we de ogen niet voor sluiten. En ik ben mij bewust van de bijzondere ontstaansgeschiedenis van de staat Israël maar waarom zou Nederland niet wat meer kritiek kunnen hebben op de staat Israël, net zoals onze regering vaak genoeg de Palestijnen kritiseert.

Het probleem lijkt te liggen bij de Israëlische leiders en organisaties als het CIDI. Zij vertalen kritiek op de staat Israël maar wat graag als een vorm van antisemitisme. Zo worden argumenten en kritiek met dogma's en retoriek bestreden waardoor er geen ruimte is voor waarheidsvinding. Een buitengewoon slechte zaak, die wellicht de Israëlische leiders stevig in het pluche houdt, maar de volkeren in het Midden-Oosten geen donder verder helpt.

Ik ben geen antisemiet. Maar ik ben wel antioorlog en antionderdrukking. En alhoewel de Israëlische bevolking qua inwonertal in de minderheid is in het Midden-Oosten, houden zij de Palestijnen in een wurggreep en beperken zij hen in elke vorm van culturele, statelijke, persoonlijke en economische ontwikkeling. Deze vormen van ontwikkeling zijn een belangrijke voorwaarde voor vrede en stabiliteit in de regio. Een belangrijke voorwaarde voor een goede toekomst voor iedereen, Palestijn of Israëliër. Het is prima dat Israël haar feestje viert, maar laat dit het startpunt zijn voor vrede in het Midden-Oosten, in Jahweh, Allah en Godsnaam!

Het was zomaar één van de berichten op nu.nl: 'Wilders voor fusie met België'. Uit het bericht blijkt dat Geert Wilders voor een referendum aan beide kanten van de grenzen is, waaruit moet blijken of de bevolking Wilders' idee voor een hereniging van de noordelijke Nederlanden met Vlaanderen steunt. Een geschiedenisleraar op mijn middelbare school propageerde ook regelmatig deze moderne vorm van imperialisme, naar zijn mening was Nederland op zich zelf een minuscuul, weinig betekend landje, maar met België er bij een potentiële wereldnatie.

Terug naar Geert Wilders. Hij lijkt op het idee gebracht te zijn door een enquête onder zijn kiezers door Maurice de Hond. Uit deze peiling, die overigens al een aantal maanden oud is, bleek dat een belangrijk deel van de PVV achterban voor het samengaan van Nederland en België. Door de recente probleempjes in het kabinet Leterme vond Wilders het blijkbaar tijd om dit idee van zijn kiezers over te nemen in een artikel dat de Telegraaf vandaag publiceert.

Persoonlijk vind ik het een zeer nationalistische en verwerpelijke gedachte. Indirect pleit Wilders namelijk voor het stoppen met de Europese Unie en het versterken van nationale overheden. Ik sta voor het tegenovergestelde; zwakkere nationale overheden en een sterker Europa. Met politici als Flip de Winter en meer van dat soort extreemrechtse nationalisten wil ik liever niets te schaften hebben. Van dat soort angsthazen hebben we in Nederland al genoeg. Het lijkt mij overigens bijzonder grappig als zo'n referendum in beide landen daadwerkelijk gehouden wordt. Prachtig als Vlaanderen voor aansluiting met Nederland stemt, maar de kiezer in Nederland stemt tegen. Andersom kan het natuurlijk ook, maar het geeft een beetje het gevoel van een onbeantwoorde liefdesbrief.

Toen ik richting het Domplein liep om stil te staan kwam een stille tocht mij tegemoet. Ik twijfelde een moment of dit was waar ik voor kwam. Maar zo plotseling kon ik geen andere aanleiding bedenken voor een stil protest. Een beetje onwennig sloot ik aan, en bedacht dat het mooi was. Stilstaan bij de slachtoffers van oorlogen en tegelijkertijd het gedenken van onze verkregen vrijheid, door samen te lopen is mooi.

Terwijl we de restaurants en dure winkels op het Oudkerkhof passeerden dacht ik aan jongens en meiden van mijn leeftijd die nu in Uruzgan hun best doen. Tegelijkertijd dacht ik ook aan de honderdduizenden burgerslachtoffers die de oorlogen in Irak en Afghanisaten hebben geeist.

Even later liepen we op de Domtoren aan. Het klokgelui had mij even te voren doen besluiten naar de herdenking te gaan. Op straat is het redelijk stil, maar éénmaal op het Domplein aangekomen blijkt er een enorme mensenmassa op de been te zijn. Wie durft nog te zeggen dat het stilstaan bij 4 & 5 mei niet meer van deze tijd is? Het gebeier verstomde, de klok sloeg acht maal en op het signaal van de trompetter werden er twee minuten stilte in acht genomen.

Het gefluit van de vogels het zachte lentebriesje in combinatie met de duizenden aanwezige maakte indruk op mij. Ontroering over dit massale samen zijn en boosheid over de oorlogen die gevoerd worden en het besef dat er nog velen gaan volgen bepaalden mijn stemming. De last post weerklonk over het plein, en zacht werd het Wilhelmus ingezet. De vlag is weer gehesen en het vuur der vrijheid brandt weer. Laten we het brandend houden!

Persberichtje via dwars.org

DWARS, de GroenLinkse jongerenorganisatie, heeft vandaag een website gelanceerd waarop Nederlanders een handtekening kunnen plaatsen om zich uit te spreken voor een boycot van de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Peking door de Nederlandse regering: www.nietnaardeopeningsceremonie.nl .

De GroenLinkse jongeren zijn van mening dat de Nederlandse regering de openingsceremonie moet boycotten om zo aandacht te vragen voor de schending van de mensenrechten in China en de zorgwekkende situatie in Tibet. ’Het boycotten van de openingsceremonie in Beijing is een krachtig signaal vanuit de Nederlandse regering dat zij de mensenrechtenschendingen in China resoluut afwijzen’, aldus Jesse Klaver, voorzitter van DWARS.

De GroenLinkse jongeren hopen dat de komende weken veel Nederlanders hun handtekening zullen plaatsen op www.nietnaardeopeningsceremonie.nl .

... het vervolg op Fitna. Gemaakt door leden van de Utrechtse studentenvereninging Veritas. Wat mij betreft wel een beetje pauper en knorrig, maar dat mag de jolijt niet drukken. Proost!

Ondanks een kuchje dat al een aantal weken aanhoudt, ben ik niet echt ziek. Maar toch heb ik een naar gevoel in mijn maag. Bijna een jaar werk ik nu bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks als beleidsmedewerker dierenwelzijn, natuur, voedselkwaliteit en landbouw. Ook van mijn werk ben ik nog lang niet ziek, al moest ik vandaag wel eerder vertrekken voor een tandarts bezoek (score: 3 gaatjes). Maar zelfs het bezoek aan deze wonderdokter heeft mij niet echt ziek gemaakt.

Waar ik pas echt goed ziek van wordt is de situatie bij de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA). Nee, dit is geen politiek spel of gelul. De VWA is de instantie die moet verzorgen dat het voedsel (in dit geval vlees) op onze borden niet al te ongezond is. Verder moeten ze ook beoordelen of het vervoer en slachten van dieren aan de wettelijke eisen voldoet. Nu schijnt Nederland op beide gebieden internationaal een naam hoog te houden. Maar in ramp tempo wordt die goede naam om zeep geholpen.

In september 2007 bereide ik het eerste spoeddebat in mijn "carrière" voor. Deze ging over de misstanden bij het transport van dieren. De VWA zou met haar controles moeten afdwingen dat vervoerders de dierenwelzijn eisen op het gebied van veetransporten waarborgen. Na verschillende berichten in de media bleek, het dierenwelzijn tijdens deze transporten ernstig in het geding te zijn. De minister trachtte daadkrachtig op te treden en stelde een verplichte, 100% controle bij het inladen van dieren voor vertrek in. Het CDA, VVD en PvdA dwongen haar echter deze maatregel in te trekken. Alles bleef zoals het was en een maand later bleken nieuwe feiten die in de actualiteit kwamen aanleiding voor een nieuw spoeddebat. Wederom bleef de(meerderheid) van de Kamer doof, en deed of haar neus bloede.

Pas toen stichting Dier & Recht een geheim gehouden intern rapport over het functioneren van de VWA in de publiciteit toverde bleken GroenLinks, SP en PvdD spijtig genoeg hun gelijk te bewijzen en hun vermoedens over misstanden in de vleessector te kunnen staven met feiten. Een onderzoek volgde en even leek de landbouwlobby in het Parlement doorbroken. Deze reageerde echter zeer relaxt op de uitkomsten van het rapport. Vorige week werden enkele moties ingediend bij het debat naar aanleiding van het rapport, morgen zal de Tweede Kamer over deze moties stemmen.

Vandaag is er echter opnieuw heibel in de tent. Gisteren (zondag) verklaarde Minister van Landbouw Gerda Verburg dat er een voorlopige permanente controle komt bij de poort van het slachthuis in Leeuwarden. Met deze vooraankondiging waarschuwde de Minister de malafide vleeshandelaren alvast bij voorbaat. De reputatieschade voor het slachthuis lijkt echter al zijn ontstaan. Vandaag liet het televisie programma TROS Radar beelden zien, die gemaakt zijn in het slachthuis. Deze laten eens te meer zien dat het werk van de VWA gedaan wordt in een sfeer van intimidatie en bedreiging door de directie en eigenaren van het slachthuis.

De soap rond onze Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) zal voorlopig nog wel voortduren. Zo lang de landbouwlobby (CDA, PvdA en VVD) de dienst uit maken in de kamer, zolang de Minister van Landbouw vleugellam is en de medewerkers van de VWA en inspectiediensten hun werk niet kunnen uitvoeren, lijkt het dat we moeten vrezen voor de kwaliteit van het vlees op onze borden, een schande voor een rijk land als het onze. Hier wordt ik in ieder geval echt ziek van!

Hij staat online. Het wachten was voor velen al een fitna (beproeving) op zich zelf. Een paar dagen geleden zei ik al sorry, nu is het alleen de vraag of mijn internetbrowser vanavond nog de film op mijn beeldscherm gaat toveren. Na 5 minuten bufferen is er in ieder geval pas 5 seconde gebufferd, totaal schijnt de film 16 minuten te duren, ik zal nog even moeten wachten.

Ondertussen zijn er enkele beelden te zien via het RTL nieuws. Vooralsnog verwacht ik niet al te veel schokkends van de film, voor wat ik nu gezien heb zal het een combinatie zijn van teksten uit de Koran gemengd met oude beelden van de aanslagen van elf september, de bomaanslag in Madrid, Theo van Gogh, Mohammed B en de Deense cartoonrellen. Nou, het bloggen over niets hou ik voorlopig even voor gezien, mocht ik de film gezien hebben, dan zal een korte reactie geven.

update: Geenstijl heeft inmiddels de eerste fout ontdekt. De foto van 'Mohammed B' blijkt in werkelijkheid een afbeelding van rapper Salah Edin te zijn.

Wat de film ons ook moge brengen. Op voorhand voelen al veel mensen zich ernstig beledigd. Sorry zeggen kan nooit kwaad. Zeker niet op Goede Vrijdag. Op You Tube dreigen de Sorry (voor Wilders) filmpjes een hit te worden. Een filmpje maken is leuk, sorry zeggen niet erg. Zie hier het resultaat:

De Telegraaf bericht vandaag dat de Tweede Kamer de demonstratie van Nederland Bekent Kleur, aankomende zaterdag dreigt te boycotten. De aanleiding zou zijn omdat het geen pas geeft een collega (Wilders) in dit geval in een demonstratie aan te pakken. "Nederland Bekent Kleur is tegen polariseren, maar doet dat nu zelf ook. Het heeft allemaal iets ophitserigs", zegt PvdA-kamerlid Khadija Arib in de Telegraaf. Niet alleen de fracties van VVD en CDA lijken dit weekend in hun schulp te kruipen, maar ook die van GroenLinks, SP en PvdA. Na dat Nederland eerst al bang was voor de Wilders film, lijken we nu dus ook langzamerhand een beetje bang te worden om Geert openlijk te kritiseren.

Ok, politiek Den Haag heeft straks misschien schone handen. Maar wat zijn die nog waard als er zaterdag tienduizenden mensen op de Dam staan? Slechts een kleine minderheid van de Nederlanders is een aanhanger van Wilders. Maar blonde Geert regeert, niet het land, maar wel de media. De grote zwijgende meerderheid lijkt dit meer dan zat, en heeft langzamerhand behoefte aan nuance in het debat en een ander geluid. De advertentie van Harry de Winter deze week is daar een voorbeeld van, maar ook het initiatief van Doekle Terpstra.

Zaterdag ben ik gewoon in Amsterdam te vinden. De borrelpraat over de zogenaamd mislukte multiculturele samenleving ben ik meer dan zat. Ik ben het gezeik op verjaardagsfeestjes van kennissen en familie over "die buitenlanders" meer dan zat. Het land waar ik wil wonen, en gelukkig hoop te blijven, is er één waarin we samenleven. Met elkaar, door elkaar. In somberen heb ik geen zin meer, in negativisme ook niet. Het is tijd voor een positief, ander geluid. Niet alleen in de Tweede Kamer, maar ook op straat. Daarom beken ik zaterdag kleur. Ga jij mee?

update: Ondertussen heb ik een bericht van GroenLinks over het hoofd gezien. Hierdoor is mijn weblog wellicht iets te kort door de bocht. De reden die zij geven om niet naar de demo te gaan is een stuk genuanceerder dan die van andere partijen, voorzover ik nu kan overzien. De Tweede Kamerfractie is van mening het niet handig is de demonstratie uit te laten lopen in een anti-Wilders demonstratie, zonder de film gezien is. GroenLinks kamerleden zijn wel aanwezig, maar niet op het podium. Een standpunt dat ik van harte kan ondersteunen, tot zaterdag!

Het blijft toch bizar. Terwijl de westerse wereld landen als Irak wil opstoten in de vaart der volkeren door er democratie te brengen. Is een land iets oostelijker gelegen al 49 jaar bezet door een agressor. De imperialistische bezetting van Tibet door China wordt deze zomer zelfs beloond met erkenning van de internationale gemeenschap door er de Olympische Spelen te houden.

Hoewel ik af en toe van scherpslijperij houdt, zal ik de laatste zijn om te pleiten voor een sportboycot. Het is natuurlijk enorm zielig voor sporters als zij zich vier jaar voorbereiden op een evenement als deze, maar bovenal hebben sporters een uniek podium om straks in Peking een statement te maken. De vraag is alleen, zijn zij hier toe bereid?

Ik zie de beelden al voor me. Tijdens het omhangen van de gouden medaille trekt Pieter van den Hoogeband zijn shirt uit en draagt eronder een Free Tibet shirt. Waarop de geheime politie deze boom van een vent probeert te bedekken (onder het mom van zedelijkheid) met een doek. Grappig, een pesterijtje. Maar meer ook niet. De Chinese overheid en het IOC zullen even in verlegenheid worden gebracht, maar of het daadwerkelijk de situatie van de Tibetanen zal verbeteren is de vraag.

Wat er echt nodig is, is politieke actie. Nee, niet alleen druk. De internationale gemeenschap moet mensenrechten waarnemers naar Tibet sturen, en van China eisen dat er een "roadmap to freedom" komt voor Tibet. De Olympische Spelen vormen misschien een uniek moment voor sporters om de Chinese overheid een beetje te pesten, maar ze vormen vooral een uniek moment voor de internationale gemeenschap.

De chips staat klaar, cola is in huis gehaald. Vanavond installeer ik mij lekker voor de televisie om een avondje porno te kijken. Voorafgaand aan de film is heel Nederland met waarschuwingen om de oren geslagen. Fundamentalistische christenen waarschuwden voor de verderfelijke en gezinsontwrichtende invloed van porno. Feministen voor het vrouwonvriendelijke karakter en het feit dat de mevrouw met de clitoris in haar keel de film destijds onder dwang schijnt te hebben opgenomen. Minister Rouvoet waarschuwde voor de teloorgang van de publieke omroep en bekeek of er mogelijkheden zijn om de uitzending van de film te verbieden. Tot slot werd ik afgelopen week door Joost Zwagerman bang gemaakt dat er wel erg veel ongeschoren oksels en verboden vruchten voorbij komen in de film.

Waarschijnlijk heb ik nog een aantal andere waarschuwingen van zelf benoemde opinielijders gemist, maar zoals ik al zei: vanavond kijk ik naar BNN en de VPRO. Christenen die bidden hebben nu eenmaal geen invloed op mij. Verderfelijk dat vind ik meestal wel interessant en gezinsontwrichtend, dat ligt in mijn geval een beetje moeilijk zonder eigen gezin. Dan die feministen. Ik ben erg voor feminisme en het is natuurlijk verschrikkelijk als iemand in een film moet spelen tegen zijn of haar wil, maar dan lees je weer een artikel in de krant dat dit slechts verzinsels zijn. Ach, alles wat in de krant staat is waar. Verboden, daar ben ik dol op, althans het treden ervan. Zeker als ze opgelegd zijn door opperdominee Rouvoet. Ook de waarschuwing van Joost Zwagerman sla ik in de wind. Als de overbeharing mij teveel wordt, doe ik even mijn handen voor de ogen, zo heb ik besloten. Vroeger werkte dat ook als er een enge moordscène in Baantjer zat. Bovendien heb ik geen HD-tv, dus die haren zullen wel wat minder glashelder doorkomen.

Natuurlijk ga ik ook kijken naar mijn voormalige collega van de ChristenUnie jongeren; Rogier Havelaar. Niet dat hij van een deep throat bediend wordt, laat staan een achteloze poolboy, pizzabezorger of andere rol speelt in de film. Hij mag vooraf in discussie met Joost Zwagerman aan tafel bij Sophie Hilbrand. Rogier die als een soort Rouvoet junior in de media verkondigde dat dit een mooie gelegenheid is om nog eens uitteleggen waarom hij tegen porno is. Wel leuk dat in de evangelische en gereformeerde ChristenUnie kerken zondagochtend nu porno eens het gespreksonderwerp bepaald.

Wat een gedoe om een pornofilm, wat een kleinburgerlijkheid als onze politici zich daar druk om moeten maken. Nederland viert deze week het eenjarige bestaan van de regering. De regering die een onderzoek naar de oorlog in Irak tegenhield, de regering die geen serieus werk durft te maken van de klimaatverandering. Minister Rouvoet uit die regering wil een pornofilm verbieden. Het is tijd voor een politieke klimaatverandering.

Ik ga de cola vast koud zetten…

Vingerafdruk?

Iedereen is onschuldig, tot het tegendeel bewezen is. Volgens RTL wil het kabinet echter politie en justitie toegang geven tot de vingerafdrukken van alle Nederlanders. Nu vind ik het al veel te ver gaan dat iedereen zijn vingerafdrukken moet laten afnemen. Maar deze informatie vervolgens openstellen voor politie en justitie, dat is echt van de ratten besnuffeld.

Vaak wordt dan gezegd ´als je niks te verbergen hebt, wat zit je dan te zeuren?´ Het ergste is nog dat de Tweede Kamer, onze volksvertegenwoordiging, in meerderheid het plan lijkt te gaan steunen. Het wordt tijd om ze te laten weten dat het genoeg is geweest met privacy-schendingen. Je geeft ze een vinger en als je niet oppast grijpen ze je hele hand…

Ben je de afbraak van privacy ook zat?

Teken dan de petitie

(Met dank aan initiatiefnemer Arnoud Boer).

De man die mij en mijn familie in 2005 door orkaan Dennis heen sleepte treedt af. Fidel Castro, voor veel Cubanen zowel bevrijder, als iemand die welvaart bracht, maar ook Cuba te lang liet sudderen in het communisme maakt plaats. Voor wat eigenlijk? Begint Cuba aan een heuse Castro dynastie door te kiezen voor zijn broer Raul of ligt de weg open voor democratische vernieuwing en ontwikkeling en wordt er een nieuw jong iemand uit de partij naar voren geschoven?

De Verenigde Staten lijken ondertussen te hengelen naar nieuwe invloed in haar achtertuin. Bush zegt vandaag dat het vertrek van Castro, 'de weg naar democratie inluidt'. Dat juist de Amerikanen enorm veel boter op hun hoofd hebben als het gaat om onderdrukking in de Caraïben en Latijns-Amerika lijkt men ondertussen vergeten.

Het lijkt mij niet realistisch dat Cuba nu het langzamerhand in het post-Castro tijdperk belandt, kiest voor het westen. Nadat het land in de koude oorlogsjaren bondgenoot was van de USSR, heeft het na mislukte inmengingpogingen in de jaren zestig, zeventig en tachtig nu definitief gekozen voor het zuiden.

De val van de muur begin jaren negentig, betekende een abrupte stop voor de handel in traditionele monocultuur producten met het Oostblok, en raakte Cuba in een economisch isolement. De afgelopen tien jaar leeft het toerisme echter op, en na politieke aardverschuivingen in Latijns-Amerika weet Cuba zich omringd door bevriende staten en bondgenoten. Langzamerhand zal het communisme vervangen worden door een centraal, door de staat geleid socialisme.

Cuba zal zeker democratischer worden, maar zal niet opnieuw naar Amerika's pijpen gaan dansen. Fidel Castro krijgt de plaats in de geschiedenis die hij verdiend. Hij is de revolutionair die Cuba bevrijde van de Amerikaanse maffia, maar is ook de dictator van een prachtig land dat te lang is blijven hangen in zijn revolutie. Fidel gaat, maar er is geen storm op komst…

De laatste jaren heb ik mij in Utrecht niet bezig gehouden met de lokale politiek. Maar misschien is het wat dat betreft wel des te interessanter dat ik mij afvraag wat de deelname van GroenLinks aan het stadsbestuur nu daadwerkelijk oplevert. Waarschijnlijk zal ik mij meer de in de Utrechtse politiek moeten verdiepen om op te merken dat mijn partij wel degelijk het verschil maakt, maar wat mij vooral opvalt, is het gebrek aan tolerantie in Utrecht.

Nu zijn er bepaalde dingen waar je zeker niet te tolerant mee om moet gaan (problemen in buurten), maar ik wil wel graag in een stad leven waar diversiteit mogelijk is. Nu de Utrechtse politie vandaag wederom een kraak/ protest actie in de kiem heeft gesmoord merk ik dat bij mij de spreekwoordelijke druppel mijn emmer bijna gaat laten overlopen.

Er zijn de afgelopen jaren verschillende incidenten geweest. Zo was daar bijvoorbeeld het hard handige optreden van de politie tegen een vreedzame fietsdemonstratie, afgelopen jaar in aanloop naar de G8-top in Heiligendamm. Andere bizarre incidenten zijn het politie optreden bij een kraakactie in de Parkstraat en de Biltstraat. Twee weken geleden is er bij mij echter een grens overschreden. Sinds drie en een half jaar woon ik in de Utrechtse binnenstad, waar ik dagelijks op weg naar de supermarkt eerst door de Wittevrouwenstraat loop en vervolgens een stukje Voorstraat.

Ongeveer drie jaar geleden werd aan de Wittevrouwenstraat tegenover de Letterenbibliotheek een pand gebouwd, maar vervolgens heeft dit pand de afgelopen twee jaar leeg gestaan. Nu irriteer ik mij sowieso mateloos aan leegstand, aangezien ik genoeg medestudenten ken die zeer graag een kamer zouden betrekken (maar er geen kunnen vinden), maar twee jaar een pand laten verloederen en er niets mee doen midden in de binnenstad is wat mij betreft ronduit asociaal.

Nu liep ik de afgelopen twee jaar mijn gebruikelijke route naar de Albert Heijn en verbaasde mij over dit prachtige leegstaande pand. Totdat, het zal hooguit drie weken geleden zijn geweest, plots het pand gekraakt werd. Niet alleen om een paar woningzoekenden te huisvesten, maar ook en vooral om er een weggeefwinkel te vestigen; een mooi sociaal experiment in deze consumptiemaatschappij.

Drie dagen later werd het pand echter ontruimd, met slechts zeer mager en bovendien (gezien mijn eigen waarneming) vals bewijs, dat het pand wel in gebruik zou zijn geweest. Je raad het al. De afgelopen twee weken is er niets gebeurd met het pand. De barricades voor de ramen, achtergelaten door de krakers, is nog steeds present. Vandaag is er wederom een kraakactie met een zeer nobel doel door de politie (en de officier van justitie) gestopt.

Ondertussen ben ik het wel een beetje zat. De Utrechtse kraakscene heeft in de loop der tijd prachtige initiatieven ontplooid zoals Tivoli, ACU en Strowis maar wordt nu door politie en politiek in het verdomhoekje geplaatst. Ik hoop en verwacht van mijn partij, GroenLinks dat ze hard aan de slag gaat om dit intolerante klimaat te wijzigen. Anders wordt het helaas tijd voor een nieuwe Linkse Lente...