DWARS

Afgelopen weekend vond het DWARS-congres plaats in Amsterdam. Hier kon je al lezen welke leden er in het bestuur gekozen zijn per 7 oktober, maar het officiële verslag liet nog even op zich wachten. Gelukkig konden de mensen al mee genieten met de ervaringen van de bloggers (zie hier, hier, hier , hier en hier), maar nu dan ook een verslag vanuit het DWARS-bestuur.

Zaterdag begon de dag rond het middaguur met de ontvangst van de deelnemers op de congreslocatie in het hartje van Amsterdam. Veel oude, maar ook nieuwe gezichten, wat altijd zeer leuk is. Even bijpraten of kennis maken met elkaar totdat het officiële gedeelte begon met de behandeling van het dierenrechtenmanifest. Steven gaf hiervoor een presentatie over wat de geschiedenis is van het dierenrechtenmanifest (opgesteld, aangenomen door DWARS-congres, veel kritiek, wens tot wijzigen) en welke wijzigingen de werkgroep dierenrechten allemaal voorstelt. De hoofdmoten in de wijzigen dat dieren recht hebben op integriteit i.p.v. liefde (stemming was dat de politiek zich niet met liefde moet bezig houden) en dat het woord genocide uit het manifest is geschrapt.

Na het manifest was het tijd voor actie. Alhoewel actie??? Het was tijd om te praten over actie voeren, wat uitgebreid is gedaan. Die leidde tot één van de moties die daaropvolgend is ingediend: Niet lullen, maar poetsen. DWARS moet actie voeren in plaats van praten over actie. Deze motie is aangenomen, net als een motie die het bestuur oproept openheid van zaken te geven en dat leden bij de vergadering mogen zitten.
Maar DWARS zou DWARS niet zijn als er geen leuke moties zouden zijn: er komen DWARS-wielrenshirts, het DWARS-kantoor wordt weer een pand en Selcuk moet zijn DWARS-lied gaan afschrijven.

Na wat uitloop van al deze moties was het tijd om te eten, sigaretje voor de liefhebbers en weer terug naar binnen voor het slotdebat over de varkensflats van Marle. Hiervoor waren Michel vandenBosch van Gaia (België) en Milieudefensie-campagneleider Landbouw Wouter van Eck uitgenodigd. Zij gingen in discussie over de verschillende onderdelen van dierenleed en hoe hen te beschermen.

En toen was het tijd voor feest. Een DJ die de boel niet echt op gang kreeg, maar uiteindelijk werd het toch een feestje met pit en al. Alleen om 3 uur was het toch afgelopen en keerde alle DWARSers zo mak als lammetjes terug naar het hostel in Zeeburg, waar zij de volgende ochtend om 9 uur alweer gewekt werden.

Op deze tweede dag stonden de bestuursverantwoordingen en –verkiezingen op het programma. De verantwoordingen vergden veel tijd, maar werden afgerond waarna een nieuw bestuur gekozen kon worden. Maar daarna was de lol nog niet over. Als eerste was Tofik Dibi langs gekomen om zijn visie op het onderwijs te geven en zijn wetsvoorstel wat toe te lichten. Dit was nog het opstapje naar de uitsmijter van het DWARS-congres: Femke Halsema. Arend Hamstra leidde het interview en discussie met Femke Halsema wat ging over de seksualisering van de maatschappij en tot hoe ver wij daarin mogen gaan. De meningen in de zaal waren erover verdeeld of je mag ingrijpen als overheid of dat je het met rust moet laten en als consument juist in actie moest komen.

Zo werd een mooi congres afgesloten met dank aan alle deelnemers, maar ook aan Tofik Dibi en Femke Halsema en over een half jaar zien we elkaar uiterlijk weer op een locatie, deze keer buiten de Randstad.