Vergadertijgers
Vrijwel het gehele weekend heb ik gesport. Als je klaar bent geeft sport je vaak een goed en voldaan gevoel, maar als je bezig bent is het is het vermoeiend en vraagt het veel van je. Vooral die sport die ik het afgelopen weekend gedaan heb. Met het gehele bestuur waren we bezig met marathonvergaderen.
Door een uitgebreide reactie te schrijven over het discussiestuk beginselen heeft DWARS hoge verwachtingen gewekt over onze bijdrage in het toekomstproject. Die moeten we zien waar te maken. Dus zijn we met goede moed aan de slag gegaan en met het bestuur zaterdag en zondag bezig geweest met het schrijven van amendementen. Op basis van de input van de leden, het DWARS-beginselprogramma en de DWARS-reactie ‘laat GroenLinks GroenLinks zijn.’
Die taak lijkt mee te vallen, maar vergis je niet. Drie discussies lopen steeds door elkaar heen: een discussie over strategie, over inhoud en over formuleringen. Met de basisdemocratische wortels van DWARS in het achterhoofd houden we niet van beslissen bij meerderheid en is het in een discussie steeds zoeken naar consensus en compromissen. En dat vergt tijd. Geen wonder dus dat we afgelopen weekend 18 uur aan het vergaderen waren.
Mijn eerste ervaring met vergaderen was in de scholierenraad op de middelbare school. Met marathon vergaderen heb ik voor het eerst kennis gemaakt tijdens het Model European Parliament en uiteraard ook tijdens de DWARS-congressen. Het is geen makkelijke sport. Op het moment dat de uren verstrijken en de concentratie van je opponenten weg begint te ebben slaat ook bij jou de vermoeidheid toe. Het gaat erom dan de precieze juiste formulering te vinden waardoor je de ander weet te overtuigen mee te gaan in jou compromis. Of net nog een gloedvol betoog eruit te persen waardoor je één van de aanwezigen in jou kamp weet te krijgen.
Wil je een echte vergadertijger worden, dan moet je daarin trainen, zegt iemand binnen het bestuur vaak (huiskamervraag: wie zou dat zijn geweest?). Sicco Mansholt was berucht om zijn kunst van het vergadertijgeren. Beroemd zijn de vergaderingen met de Europese landbouwministers onder zijn leiding over het EU-landbouwbeleid. Soms na 45 uur aan één stuk door vergaderen hingen de ministers als murw geslagen boksers in hun stoelen, de koffiemokken ondertussen gevuld met whisky. Zo erg is het bij ons nog niet, wij doen het voorlopig met sterke koffie. Maar een ieder die over een maand naar het DWARS-congres komt wil ik waarschuwen. Een nieuwe generatie vergadertijgers wordt klaar gestoomd voor de olympische spelen van 2012.
Sterke drank bij de vergadering? ik begin te begrijpen hoe jullie tot 18 uur komen....
Toch wel bio-whisky neem ik aan? ;)
Cool stuk, Diederik!
En enigzins herkenbaar (ahum).
Ik moet zeggen dat het idee van koffiemokken gevuld met whisky mij ook wel aanspreekt, tijdens onze marathonvergaderingen. Koffie lust ik namelijk niet. En ik heb tenslotte íets nodig om me op de been te houden, nietwaar?
Al zin in de vergadering van morgen? ;-)
http://VanKeeren.web-log.nl