De afgelopen weken is de discussie rond een mogelijk kraakverbod weer losgebarsten. Dit naar aanleiding van de ontruimingen die twee weken geleden in Amsterdam plaatsvonden. Vanuit de Amsterdamse kraakbeweging werd er heftig verzet geboden tegen de ontruiming van twee panden. Vanuit een pand op het Damrak werden er verfbommen naar de ME gegooid. Het pand werd een dag na de ontruiming herkraakt en ook weer met veel commotie ontruimt. In een ander pand zouden krakers een “boobytrap" hebben geplaatst. Hierdoor zouden de politiemannen tijdens de ontruiming in een gevaarlijke situatie zijn beland. Vormen van verzet die niet voor iedereen, zowel binnen als buiten de kraakbeweging, te begrijpen zijn.
Van dit onbegrip werd zowel binnen de media, als binnen de landelijke politiek handig gebruik gemaakt. Cohen wil krakers niet meer informeren over mogelijke ontruimingen. Een conservatieve meerderheid in de tweede kamer pleit nu zelfs voor een algeheel kraakverbod.
De gebeurtenissen tijdens de ontruimingen in Amsterdam staan niet symbool voor het kraken als geheel en wat dit fenomeen te beiden heeft. De discussie laat zien dat er een hele nauwe visie bestaat over het kraken. Dat kraken alleen zou gaan om de realisatie van goedkope huisvesting en vertier in de vorm van gewelddadig verzet. Jammer, want het kraken als fenomeen omvat meer. Om een goed debat over kraken te kunnen voeren, moeten alle facetten in oogschouw worden genomen.
Natuurlijk is het kraken begonnen als protest om meer aandacht te krijgen voor woningnood en leegstand. De eerste krakers waren gezinnen die geen woonruimte konden vinden.
Na de jaren zestig is het kraken uitgegroeid tot een middel om meer laagdrempelige creatieve plekken te realiseren. Plekken waar mensen naartoe kunnen zonder togenhoge entreegelden te betalen in combinatie met veel te dure drankjes.
Naast het bieden van een alternatief voor het vaak decadent geworden uitgaansleven, gaat het ook om de creativiteit die er binnen deze plekken heerst. De mogelijkheid buiten de structuren van de heersende culturele scène nieuwe kunst en cultureel leven te ontwikkelen. Een plek waar beginnende kunstenaars, die vaak moeilijk een podium kunnen vinden, hun werk kunnen etaleren en verder uit kunnen werken.
Het kraken als symbool voor de mogelijkheid om als burger kritisch en ongehoorzaam te zijn. Een middel om dwars tegen de stroom in te gaan om te laten zien “hoe het ook kan”. Denk aan de gaarkeukens, weggeefwinkels, galerietjes, oefenruimtes of ontmoetingsplekken die in de panden worden gevestigd. Bekende plekken als Paradiso of de Melkweg hebben hun faam te danken aan de krakers die deze creatieve plekken zijn gestart.
Deze kant van het kraken worden binnen de discussie buiten beschouwing gelaten. Hiermee wordt er ook niet nagedacht over een alternatieve invulling deze aspecten en dat is zonde.
Om te beginnen ben ik het in grote lijnen met je eens, de problemen die er rond het kraken bestaan moeten we serieus nemen en daar moet een antwoord op komen. Zoals ik al in mijn blog aangaf is het niet te legitimeren dat er onnodig geweld wordt gebruikt en dat panden worden vernield. Tevens ben ik het met je eens dat eventuele oplossingen voor de problemen binnen het kraken een alternatief moeten vormen voor een kraakverbod.
Ik ben het minder eens met de oplossing die je aandraagt. Deze oplossing bestaat al in een andere vorm, namelijk antikraak. Rond antikraak bestaan een aantal belangrijke fundamentele problemen waardoor het geen alternatief kan vormen voor kraken.
Ten eerste bouwen de bewoners geen rechten op. Ze kunnen dus zonder pardon uit hun woonruimte worden geplaatst. Er bestaat geen mogelijkheid voor de bewoners om zich hiertegen te verzetten of te controleren of er een goede bestemming voor het pand komt.
In tegenstelling van anti –kraakbewoners bouwen krakers wel rechten op. Er bestaat een mogelijkheid om in hoger beroep gaan tegen een mogelijke uitzetting. Zo kan er naar een andere woonruimte worden gezocht en bestaat er een controlerend middel of er wel een werkelijk nuttige bestemming voor het pand komt. Kortom, jouw oplossing is vanuit de gemeente gezien een goede oplossing om leegstaande panden een goede invulling te geven. Echter moet het geen alternatief vormen voor het kraken.
Ten tweede haalt het de mogelijkheid weg om op creatieve wijze een alternatief te vormen voor de bestaande leegstand en het gebrek aan culturele en creatieve plekken in een stad. Vooral voor het laatste is het belangrijk dat dit buiten de bestaande structuren gebeurt. Door het protest tegen leegstand en gebrek aan culturele plekken in te kapselen binnen het beleid van de gemeente wordt de mogelijkheid weggehaald om een werkelijk alternatief te vormen. Ook hier geld dat ik de voorgedragen oplossing vanuit de gemeente gezien een goede oplossing vindt, maar het moet geen alternatief gaan vormen voor het kraken zelf.
Als laatste wil ik er ook op wijzen dat de mogelijkheid om te kunnen kraken een mogelijkheid vormt om een protest te vormen tegen mogelijke leegstand. Hiervoor moet de politiek, moeten wij als DWARS, ernaar streven dat kraken overbodig wordt omdat er voldoende vrije creatieve plekken zijn gerealiseerd en er geen leegstand meer bestaat. Mocht dit moment bereikt worden, wil dat niet zeggen dat de mogelijkheid om te kraken moet verdwijnen. De kans op onnodige leegstand en en afname van creatieve en vrije plekken blijft bestaan, daarmee moet de mogelijkheid om hier een wezenlijk alternatief voor te vormen ook blijven bestaan.
Hoi Esther!
Fijn dat je het met me eens bent :)
Hoe is het verplichten van de gemeente gelijk aan antikraak?
Natuurlijk zou de gemeente de inwoners wel rechten op moeten bouwen. Het is niet de taak of het recht van de bewoners om te controleren of het gebouw een goede bestemming krijgt; dat is een subjectief beoordelen van een cllectief actie probleem waar een politieke keuze voor wordt gemaakt. Mocht er een in hun ogen slechte bestemming aan worden gegeven, dan is dat al een vooruitgang op de situatie van leegstand en moet men als men het er niet mee eens is maar buiten gaan demonstreren.
Bedrijven en culturele instellingen hebben, net zoals zoveel andere invullingen, een maatschappelijke functie; een juiste afweging tussen deze belangen dient politiek te gebeuren en niet door eigenrichting. Hoe zou jij het anders vinden als de JOVD plotseling alle leegstaande panden kraakt en er allemaal multinational dependances vestigt? Waarom is het belangrijk dat deze culturele instellingen zich buiten het officiele gebied bevinden?
Er bestaan naast kraken andere middelen om te demonstreren tegen leegstand. Waarom zou hiervoor, in tegenstelling tot bij andere onderwerpen, een uitzondering op de eigendoms/ gebruiksrecht moeten worden gemaakt. Gaan we ook van koeien gebruik maken en ze uitlaten in de wei als ze anders maar in een stal staan?
Hey, dat klinkt niet eens als zo'n slecht idee :p.
Kraken om zo een toonplaats te hebben voor creativiteit. Een goed argument, hoewel ik me afvraag of er überhaupt veel DWARS'ers zijn die ooit een kraakpand van binnen hebben gezien (zeker de 'nieuwe generatie' ;)).
Bovenstaande is een postief punt over kraken. Maar, de negatieve kant, die van een 'verhardende' kern krakers die simpelweg te lui zijn om te betalen voor woonruimte, die geweld niet schuwen: die groep wordt niet behandeld. Hoe erg is het er aan toe? Bestaat die 'harde kern' eigenlijk wel?
Mocht iemand meer ervaring hebben, dan hoor ik het graag. Ik wil graag een artikel hierover plaatsen in de OverDWARS. Mocht je iets weten: mail gerust, harmen@overdwars.org.
@ Harmen: wat laat je me mezelf weer oud voelen ;), eerst ben ik al een van de laatste die nog voor een beetje basisdemocratie is en nu ben ik volgens jouw hypothese weer een van de laatste (oud-)krakers binnen DWARS, alhoewel er toch nog wel een paar andere rondlopen, maar die zullen misschien volgens jouw definitie ook wel van de oude generatie zijn.
Heren, heren. Heb wat vertrouwen in de "nieuwe" generatie!!!!
Krakers schenden het eigendomsrecht, en dat dit in een westerse democratie door de politiek wordt gedoogd is onacceptabel.
Het zou niet eens discutabel mogen zijn of er mag worden ingebroken in andermans pand, laat staan dat dit wordt toegestaan!
Even niets met het onderwerp te maken: Groenlinksers denken dat zij cultureel en intellectueel zijn, maar het staat hier barstensvol met spellings- en grammaticale fouten. Denkt aan het kofschip mensen!
Groeten,
Pascal
Twee dagen geleden op een kraakfeestje in Byron Bay beland. Circa 25 mensen, gitaren en een zangeres die deze ruimte gebruikten om samen te zijn en muziek te maken. De volgende ochtend werden we vriendelijk verzocht het pand te verlaten. Ik heb genoten! Gebeurt dit nog in Amsterdam en omstreken?
Jazeker!! Hoewel de gemeente Amsterdam steeds harder tegen kaken optreed, gebeuren er nog steeds leuke dingen ;-)! Gelukkig maar
Goede blog!
Ik denk echter dat dwars wel de problemen serieus moet nemen die er zijn (verzet tegen gerechtelijke uitzetting, vernieling, etcetera). Juist als we dit aangeven, en er een betere oplossing voor verzinnen dan een algeheel kraakverbod - dat moet niet al te moeilijk zijn - staan we sterker.
Zou het niet mogelijk zijn om de gemeente verplicht te stellen alle gebouwen die 1 jaar of meer leegstaan beschikbaar te stellen voor mensen met de hoogste woonnood / creatieve instellingen? Op die manier heeft de gemeente wettelijk zicht op wat er in een pand gebeurt en kan tijdig ingrijpen - bovendien zou het zo voor de gemeente makkelijker zijn om krakers andere woonruimte te bieden mocht er een bestemmingsplan zijn. Tenslotte zou ze ook met een aantal verplaatsbare douches etc. de hygiene van de bewoners kunnen waarborgen.