DWARS

Een godsgeschenk bij een ongeluk. Zo mogen we het behoud van diverse kunstschatten uit de bouwkundefaculteit van de TU Delft best noemen. De term 'geluk' dekt in dit geval de lading niet meer. De Rietveld-stoelen. Meubels van Le Corbusier. Maquettes ter waarde van tientallen duizenden euro's. De unieke documenten en onderzoeken. Gelukkig is een deel nog bewaard gebleven.

Maar niet alles, helaas. Met tranen in mijn ogen vernam ik uit de krant dat een groot deel van de wetenschappelijke kunstschatten die de faculteit bezat, waardevol en wereldwijd toonaangevend, verloren is gegaan.

Tranen. Van verdriet of hilariteit, daar twijfel ik nog tussen. Want ik kan mijn lach amper inhouden bij de gedachte dat er tussen al die knappe koppen - hoogleraren, studenten, ingenieurs, bouwkundigen en architecten - die al dat bijzondere materiaal tot hun beschikking hadden, niemand ooit was die erop kwam het gebouw eens brandveilig te maken.

En dat terwijl de onveiligheid wel degelijk bekend was bij sommigen, getuige het feit dat meteen na het uitbreken van de brand één van de aanwezige professors de brandweer belde met de mededeling dat het gebouw slecht in elkaar zat, en daardoor weleens in zou kunnen storten.

Een bouwkundefaculteit stort in door kortsluiting in een koffiezetapparaat. Hoe is het mogelijk? Ik kom niet meer bij.

http://Vankeeren.web-log.nl