DWARS

Nog niet helemaal bijgekomen van de heftige reis begon gisteren direct de koehandel in kandidaten. De eerste lobbyist door wie ik benaderd werd was Michel van de Franse Groenen. Hij had een compleet aanvalsplan om zijn 'droomteam' verkozen te krijgen. Aan mij de taak onnze twee kandidaten (Esther en Dorien)daar tussen te krijgen.

Na veel gepraat, foute grappen en de inzet van mijn feminine kanten was de samenwerking een feit. Het was nu zaak 'zieltjes' te winnen. Harmen is in deze uitdaging voorop gegaan. Met veel genoegen heeft hij de Poolse delegate ons kamp binnen gesleept en uit de kast gekregen. So far so good :)

Lange tijd zaten onzte kandidaten in een zetel om verkozen te worden. Tot dat onze Franse vrienden hun hand overspeelden door de Vergadering een lijst namen te presenteren welke morgen, volgens hun verkozen zouden worden. Hierdoor sloeg de stemming bij de delegaties om. Momenteel zijn we dan ook druk met lijmwerk.

Naast de praktische kant, we moeten nog beter ons best doen om onze kandidaten verkozen te krijgen, speelt er ook een morele kant. Je bent bezig met mannetjesmakerij. Sommige kandidaten worden bewust buitengesloten om de kansen van andere te vergroten. Er worden coalities gesmeed welke stemming alleen tot een ceremonieel iets maken. Mensen met wie ik hierover spreek zeggen dat het politiek is. Ik zelf noem het liever een koehandel. Ik ben pas twintig en dus misschien een tikkie naief, maar politiek was in mijn ogen voorbehouden aan idealisten niet aan berekenende individualisten. Ik dacht dat we dit weekend wel even de wereld, of in ieder geval Europa zouden redden. Vooralsnog blijft het bij een spel: koehandel.