DWARS

Toen minister Verhagen woorden sprak, die ook maar enigszins op het censureren van de film Fitna leek, was het land te klein. Politici, van zowel linker als rechterzijde, buitelden over elkaar heen om schande te spreken en om de rechten van hun collega te verdedigen.

Vandaag staat het debat over de bewaartermijn van datagegevens op de Kameragenda. Europese regels stellen dat gegevens van telefoon en internetcommunicatie minimaal zes en maximaal 24 maanden moeten worden bewaard. De Nederlandse regering heeft gekozen voor een termijn van 18 maanden. Dit terwijl de onze zuider en oosterburen een beduidend kortere bewaartermijn kiezen (6 tot 12 maanden).

Het argument om zoveel mogelijk gegevens van zoveel mogelijk mensen te bewaren is redelijk eenvoudig en ‘nobel’ van aard: de samenleving veiliger maken. Dankzij de technische ontwikkelingen is het mogelijk in grote brijen informatie verbanden te zien, die niemand voor mogelijk had gehouden. Zo kan er preventief worden opgetreden tegen potentiële gevaren voor de samenleving.

Is dit niet hetzelfde als het plegen van censuur op bijv. een film. Wanneer iemand een film als een potentieel gevaar voor de samenleving beschouwt, moet deze dan niet verboden worden. Nee is het antwoord dat de samenleving daar gelukkig op geeft. Censuur is gevaarlijk en perkt de vrijheid van mensen op een horrorachtige wijze in. Het zorgt ervoor dat er geen ruimte meer is om te ageren tegen machtsmonopolies, zoals het geloof, maar veel belangrijker nog de overheid.

Een samenleving krijgt kleur door de verschillende individuen die haar vormen. Door zoveel mogelijk informatie van mensen op te slaan wordt het mogelijk mensen letterlijk in hokjes te plaatsen. Het risico voor de samenleving kan worden berekend en zo nodig kan worden ingegrepen.

Mensen zijn al schuldig voordat ze iets hebben gedaan. Wat kan hier in extremis de consequentie van zijn? Dat er in de samenleving alleen nog maar ruimte zal zijn voor ‘Übermenschen’. Mensen die binnen de selectiecriteria van machtsmonopolies passen. Dat het parlement de samenleving veilige plaats wil beschermen verdiend lof. Echter zij moet de samenleving als veilige plaats dan wel voor iedereen beschermen. Niet alleen voor hen die binnen het hokje van de macht past. Veiligheid door de privacy van mensen totaal niet te respecteren is een illusie en een zeepbel die snel zal spatten. Het is aan het intellect en beoordelingsvermogen van de leden van het parlement op een dusdanige wijze te stemmen dat de wal straks niet het schip zal keren.