DWARS

Dat een dag in het bestuur van DWARS nooit hetzelfde is, bleek vorige week nog maar eens duidelijk. Na het maken van mijn twee laatste tentamens voor ik ga afstuderen ben ik afgelopen donderdag afgereisd naar een congres over duurzaam ondernemerschap in Maastricht. De dag daarop ben ik doorgereisd naar Helsinki voor een congres over migratie in de Europese Unie.

Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen
Het congres in Maastricht was erg breed opgezet. Er waren vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven, de wetenschap en de politiek. Het programma was zeer gevarieerd. Naast intensieve werkgroepsessies was er veel ruimte voor ontspanning. Juist tijdens deze momenten was er de mogelijkheid om de congresgangers goed te leren kennen.

Zo heb ik een filosoof ontmoet die voor Seuz, een groot energiebedrijf, werkt. Hij is daar verantwoordelijk voor het maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO). Hij vertelde mij dat bedrijven graag aan MVO doen omdat dit goed is voor hun imago. Hij stelde dat dit niet erg was, zolang de bedrijven maar werkelijk naar een betere wereld streven. MVO mag geen sausje worden waarmee slechte bedrijfsvoering wordt gemaskeerd.

Uit de gesprekken die ik heb gevoerd met andere ondernemers kwam hetzelfde naar voren. Daarnaast werd duidelijk dat het aan de wil van velen niet scheelt. Ze zijn echter bang voor de gevolgen. Wat doet de concurrentie als wij aan MVO gaan doen? Ze willen graag een fair level playing field en ‘smeken’ om duidelijke regels van de overheid (Europa).

Italiaanse schoenen in Helsinki
Vrijdag in de nacht kwam ik aan in Helsinki. Zoals gewoonlijk liep ik op soepele Italiaanse schoenen, maar dat bleek niet zo’n groot succes. Ondanks de klimaatverandering was het nog erg koud in het noorden van Europa.

Het was erg goed om weer eens samen te zijn met Groene jongeren uit andere landen. Dergelijke ontmoetingen zijn altijd erg inspirerend. Ze werken als een soort spiegel. Het thema van het seminar was migratie in de Europese Unie. Er was een scala aan interessante sprekers uitgenodigd. Het meest gecharmeerd was ik van de Secretaris Generaal van de Finse Groenen. Deze kwam ondermeer vertellen dat binnen nu en drie jaar er een gedeeltelijk basisinkomen zal worden ingevoerd in Finland.

Het contrast met het congres in Maastricht was groot. De organisatorische aspecten in Helsinki konden bij lange na niet tippen aan die in Maastricht, maar de sfeer in het noorden was weer stukken beter. Als een soort van warm groen bad. Toch was er ook een klein beetje teleurstelling. Toen er in werkgroepen gedacht moest worden over nieuwe projecten stelde ik voor om eens een seminar te organiseren waar de participanten niet alleen bestaan uit Groene jongeren. We zouden ook conservatieve, liberale en christen democratische jongeren moeten uitnodigen. Evenals vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven. Helaas kreeg ik weinig bijval voor mijn voorstel. Eigenlijk wilde iedereen liever alleen met Groene jongeren discussiëren.

Terug in Nederland
Zojuist ben ik weer teruggekeerd in Nederland. Het waren vermoeiende, maar vooral ook inspirerende dagen. Het was goed om te zien dat er zoveel idealistische jongeren zijn die werken aan een betere wereld. Ik denk echter wel dat het goed is wanneer we ons wat meer openstellen voor mensen met andere gedachten en wereldbeelden. Het milieucongres dat helaas is afgelast had zo’n brede opzet. Alle politieke kleuren zouden zijn vertegenwoordigd. Wellicht dat we voor een nieuw congres nog meer andersdenkenden kunnen uitnodigen om samen te denken over oplossingen voor problemen die ons allen raken. Wellicht dat we in het klimaatprobleem een verbindende factor kunnen vinden!