DWARS

Na een week in Engeland te hebben gezeten voor het FYEG Climat Change Camp is het tijd om de balans op te maken. De indruk die ik heb gekregen is dat het probleem van klimaatverandering nog altijd onvoldoende herkent wordt door het publiek. Dit is te danken aan twee factoren. De eerste is onwetendheid wat de mogelijke effecten zijn en de tweede is dat zij niet in staat zijn hun levens anders in te richten. Wellicht is het ook goed om te weten waarom wie hiertoe niet in staat zijn.

De mogelijke effecten zullen, zoals meeste DWARSers weten, zeer grote gevolgen hebben. Niet alleen stijgt de zeespiegel wat onze lage landen bedreigt, maar tevens kunnen andere effecten optreden. Volgens sommige experts is er ongeveer 10% kans dat de golfstroom die Europa warm houdt in de toekomst ermee ophoudt. Dit zou betekenen dat het netto ongeveer 2 graden kouder gaat worden in Nederland. Echter, dan is de schade al aangericht aangezien de eventuele verzwakking wordt veroorzaakt door het smeltende water op Groenland.

We kunnen deze dreiging als groenen wel erkennen, maar zijn wij dan tevens in staat om onze levens dusdanig te veranderen? Hiervoor kan psychologische en sociologische benadering worden gekozen, welke helaas niet vaak wordt gebruikt, terwijl hier zeer grote stappen voor ons liggen. Immers, mensen hebben zeer sterk de neiging om met excuusgedrag op de proppen te komen, wat wij eigenlijk willen vermijden. Daarnaast heeft de mens een ingebouwd afweermechanisme. Wanneer de gevaren zodanig worden dat de mens er geen mentale grip meer op kan hebben verschuilt hij zich en doet alsof er niks is gebeurd. Op dit punt staan wij nu. We hebben nu de keuze om ons in onze holen te verschuilen, of om de problemen te proberen te begrijpen en aan te pakken. Ik kies liever voor het laatste. Immers de 10% genoemd hierboven lijkt niet veel, maar zou je een banaan eten wanneer er een kans is van 1 op 10 dat deze dodelijk is?

Aan mij is niet meer de taak om mensen hiervan bewust te maken als bestuurslid Groen zijnde. Op het congres van gisteren ben ik niet herkozen. Gelukkig laat ik deze post achter aan iemand met veel meer milieukennis dan ik, namelijk aan Kimo van Dijk. Bij deze wens ik hem veel succes op deze mooie post. Ikzelf zal mij voortaan inzetten in het werven van leden en de promotie van DWARS. Zo kan ik mijn steentje bijdragen in het versterken van het DWARSe gedachtegoed. Iets waar ik met net zoveel plezier aan zal gaan werken als ik in de voorbije maanden heb gedaan.