DWARS

Dit was de uitspraak die de docent deed bij mijn eerste college verkeerskunde terug in 2001. De reactie laat zich raden, verontwaardiging. Maar bedenk dat in 2001 in Nederland alleen al meer dan 1000 doden in het verkeer zijn gevallen. Inmiddels zit Nederland op 811 doden per jaar en er wordt continue geïnvesteerd in een verder daling van dit aantal. Alleen kunnen we wel tevreden zijn met onszelf?

Wanneer we kijken in een Europees perspectief lopen wij duidelijk voorop en hebben we het op één na laagste sterftecijfer per miljoen inwoners. Alleen Malta scoort lager. Wel laten de cijfers zien dat de meeste gewonden in het verkeer vallen onder fietsers. Dat hier niet de meeste doden vallen komt slechts door het feit dat het vaak om relatief lage snelheden gaat, waardoor het slechts bij wonden blijft. Een gelukje.

Toch is het ook belangrijk om verder te kijken dan een Nederlands, dan wel Europees verband. Reeds enkele jaren doet de WHO onderzoek naar verkeersdoden. Echter, laatst haalde dit onderwerp voor het eerst echt de grote media toen bekend werd dat er jaarlijks 1,2 miljoen verkeersdoden wereldwijd zijn. Ga na, dit is ruim twee keer zoveel dan er mensen in de gemeente Rotterdam wonen. Onder jongeren wereldwijd eist verkeer zelfs meer doden dan aids! Schrikbarende cijfers zijn dit.

Een groot deel van het probleem zit hem in het feit dat de overheden in die landen absoluut geen kennis of middelen hebben om deze problemen aan te pakken. De VN is zich tevens bewust van dit probleem en heeft de wereld verkeersveiligheidsweek gelanceerd. Daarnaast zijn gelukkig ook internationale ondernemingen reeds op deze markt ingesprongen. Een voorbeeld daarvan is hier te vinden.
De kennis die wij hebben in het verkeer en vervoer moeten we meer de grenzen overbrengen. Ook om te zorgen dat de jongeren in andere landen zich minder zorgen hoeven te maken over de kans dat zij omkomen in het verkeer.