DWARS

Ik stop

De twijfel is constant aanwezig. Maar toch, alles heeft een begin en een einde. Na vijftien maanden denk ik dat het tijd is voor iets nieuws. Iets nieuws voor mijzelf, maar ook voor DWARS. 31 maart en 1 april is het congres, vanaf dat moment is er een opvolger. Daarna mag ik nog een maandje door om mijn opvolger in te werken. Nu het einde nadert ben ik steeds minder zeker van mijn beslissing. Zo’n twee maanden geleden, vlak na de jaarwisseling heb ik min of meer besloten te stoppen. Mijn studie verdient meer aandacht, net zoals mijn vrienden en vriendinnen. Langzamerhand merkte ik dat routine en ervaring mijn werk beletten. Door die ervaring was ik af en toe minder enthousiast of sceptisch over plannen van andere bestuursleden.

Toen ik dat merkte keek ik naar mijzelf, en schrok. Ik voelde mij een zure vent die alleen maar kon zeuren. Gekscherend zei ik tijdens een vergadering eens: ‘politiek bedrijf je niet om vrienden te maken’. Stiekem denk ik daar heel anders over. DWARS is een grote vriendenclub. Een club waar iedereen makkelijk deel van kan worden. Ik heb mij afgelopen bestuursperiodes altijd als een vis in die zee gevoeld. Zo wil ik terugdenken aan mijn tijd als Politiek Voorzitter, en ik hoop ook dat iedereen zo aan mij terug denkt.

DWARS is de afgelopen jaren veranderd. Toen ik ergens in 2002 lid werd trof ik een heel andere club aan. We waren activistisch, maar naar mijn idee niet parlementair genoeg. Langzamerhand veranderde dat. Het laatste activistische wapenfeit dat ik mij van DWARS kan herinneren is de demonstratie van maart 2003 in Apeldoorn. De extreemrechts Nederlandse Volks Unie (NVU) kwam in onze stad demonstreren. De afdeling organiseerde een demonstratie, welke mede dankzij de aanwezigheid van antifascisten uitliep in een blokkade die ervoor zorgde dat de NVU niet aan demonstreren toekwam. Nu, vier jaar later is onze invloed binnen GroenLinks groter dan ooit. DWARS weet steeds beter effectief de media te bereiken. Nog steeds zijn wij de Luis in de Pels van GroenLinks. Maar ook die rol is veranderd. Vroeger schopten we tegen de partijtop aan, het laatste halve jaar bekritiseert DWARS vooral het conservatieve deel van het GroenLinks kader.

Toch mis ik het. Het actievoeren. We moeten trachten de ideale mix te hervinden. Laten we de manier waarop we nu parlementaire politiek bedrijven behouden, maar laten we tegelijkertijd ook beseffen dat parlementaire politiek niet de enige weg is.

Goed, ik stop ermee. Niet met DWARS. De komende zeven jaar mag ik nog lid zijn van deze prachtige club vol lieve en leuke mensen. Na die tijd zal ik met veel plezier doneren. Daarnaast hoop ik dat ik zo nu en dan stiekem vanaf de zijlijn mag meekijken bij DWARS. Over twee weken is het congres. Helaas ben ik daar door een eerder geplande vakantie niet bij aanwezig. Ga er allemaal naar toe, het beloofd een mooi weekend te worden. Kies goede bestuursleden! Je kunt je zelf trouwens ook nog kandidaat stellen. Ik kan het je van harte aanbevelen. Bestuurslid zijn bij DWARS is hard werken, maar ook zeer leerzaam, gezellig, interessant en leuk. Twijfel niet aan je capaciteiten. Met twijfel bereik je niets…

Lieve lezer, ik wil je nog één ding meegeven: wees DWARS! Meelopers zijn er al genoeg…

Liefs
Steven

Ps: jullie kunnen mij blijven mailen op: steven@dwars.org