Afgelopen woensdag was het eerste debat tussen de lijsttrekkerkandidaten van GroenLinks voor het Europees Parlement, georganiseerd door DWARS. De locatie was uitstekend, de debatleider (Andrew Makkinga) eveneens en ook over de opkomst (ik schat zo'n 80 man) was ik zeer tevreden.
Ook het inhoudelijke debat tussen de lijsttrekkers was interessant. De (kwaliteits)verschillen tussen de lijsttrekkers kwamen duidelijk aan het licht en ik kan iedereen dan ook zeker aanraden ook naar zo'n lijsttrekkersdebat toe te gaan.
Wat mij echter het meest verraste was de inhoudelijke discussie rond Gaza. Tineke Strik, Judith Sargentini en Alexander de Roo waren het allen eens met de stelling dat de EU nu een handelsboycot tegen Israël moet beginnen. Dat vond ik erg opmerkelijk: GroenLinks heeft zich (bijvoorbeeld in een verkiezingsprogramma) namelijk nooit uitgesproken voor zo'n boycot, en met een goede reden.
Zoals Niels van den Berge en Bas Eickhout (de twee andere lijsttrekkerskandidaten) stelden is het namelijk van fundamenteel belang dat Europa de rol van 'mediator' gaat spelen in het Israël-Palestina conflict. De EU moet zich erop richten beide partijen om de tafel te krijgen en tot een akkoord te komen. Alleen dan kan er, op korte en op langere termijn, een oplossing gevonden worden voor de ellende die nu elke dag in de Palestijnse gebieden plaatsvindt. Op dit moment een boycot tegen Israël starten betekent het expliciet kiezen van één kant, het zou de gewenste rol als vredesstichter praktisch onmogelijk maken en brengt een einde aan het geweld dus alleen maar verder weg.
De visie op de EU als mogelijke diplomatieke schakel tussen de Israëliers en de Palestijnen is een bekende GroenLinks visie. Ook het concept-EU programma (waar Tineke nota bene één van de auteurs van is) legt wel de nadruk op de EU als brenger van vrede maar spreekt niet over een boycot.
Uiteraard werd aan de lijsttrekkers gevraagd wat zij persoonlijk vinden en kan het zijn dat ze zich, eenmaal in het Europees Parlement, toch 'de mening van de partij' aanpassen. En uiteraard is het Israël-Palestina conflict niet het enige punt waar de lijsttrekkerverkiezing om gaat. En uiteraard is ook de inhoudelijke presentatie van groot belang voor een lijsttrekker. Ik wil dus geen enkel oordeel vellen over de geschiktheid van één van de kandidaten. Maar als kandidaat in een lijsttrekkersdebat zo direct tegen de lijn die GroenLinks altijd gekozen heeft ingaan, dat vind ik toch wat zorgelijk.
